مے گوينـد قِسمتـــ نيستـــ حِکمَتـــ استـــ

خدايـآ...

مـَن معنيِ قِسمتـ و حِکمَتـــ را نمے دانمــ

امـآ تـو معنےِ طاقَتــــ رآ مے دانـي ...

مـَگــَر نــه ؟؟؟

...

دل واسه تو میزنه با یه دنیا تب و تاب...N

مهربان من..همه زندگی من...(N)

امیدواریم عید با بوسه هایش ، بهار با گلهایش و سال نو

با امیدهایش برتو ای عزیز ترین گل زیبای من مبارک باشد...

هرچند ازت دورم ولی تو تنهای ستاره منی...تنها امید من..
تنها عشق من....

(N)

و قیمت اشک عشق.....

دوستت دارم

    حتي اگر قرار باشد

                 شبي بي چراغ، در حسرت يافتنت

       تمام پس كوچه ها را

                  زير باران، قدم بزنم...

زندگي ، عشق ، گذر كردن از اين روزاي سرد
مردن خاطره هاي تلخ ديروز و به جاش يه عالمه لحظه گرم
همه يه بهونه قشنگ مي خواد
تو، آره اون بهونه اي ، اون بهونه قشنگ
واسه گم كردن هر چي خاطره است
كه تو ذهن خاكي يه آدم خسته ازعشق ، شده آخر يه رنج
تو ، آره اون بهونه اي
يه بهونه واسه فرار از عشقي نه سياه و نه سپيد
يه بهونه واسه بودن ، نبودن ، واسه مردن و خلا
واسه پيدا كردن يه لحظه گرم توي اين زندگي سرد
واسه موندن توي اين حس قشنگ
تو ، آره اون بهونه اي
اون بهونه قشنگ...

همه زندگی من... 

تو را دوست دارم

 
و وقتی تو نیستی غمگینم
و به آسمان آبی بالای سرت
و اخترانی که تو را میبینند رشک میبرم
تو را دوست دارم
وآنچه میکنی درنظرم بی همتا جلوه می کند
و بارها در تنهایی از خود پرسیده ام
چرا آنهائیکه که دوستشان دارم بیشتر شبیه تو هستند
تو را دوست دارم
اما هنگامی که نیستی از هر صدایی بیزارم
حتی اگرصدای آنانی باشد که دوستشان دارم
زیرا صدای آنها طنین آهنگین صدایت را در گوشم می شکند
می دانم که دوستت دارم
اما افسوس که دیگران دل ساده ام را کمتر باور می کنند
و چه بسا به هنگام گذر می بینم به من میخندند
زیرا آشکارا می نگرند نگاهم به دنبال توست...N

دل تورا میخواند ای...

همه جا تاریک است.و عجیب است که هرگاه تاریکی از نردبان روشن روز بالا می رود و شب را مسلط می کند و لبخندی از رضایت می زند،آرام دست سکوت را می گیرد تا او بتواند در ظلمت از پله های روز خاموش شده،بالا آید.

همه جا تاریک است و تو امشب سعی می کنی تا با چوب کبریت هایی که هرچند دقیقه یکبار در دلم روشن می کنی،نگذاری تا دلم از امید تهی شود.و جز این نیست که آه حسرت من آن سوسوی امید را خاموش می کند...

دوستت دارم ای آنکه در اعماق تاریک وجود من ،به من امید می بخشی . آیا امید به اینکه تو من را دوست داری من را کافی نیست؟چه حس لطیفی! هرگاه لبخند رضایتت را به من می زنی ،انگار که بر آتش ملتهب قلبم بنزین ریخته ای ، سرکش می شود  و همه ی تاریکی ها را در کام شادی خود می بلعد. لطافتت آرام بغضم را فرو می نشاند و خواب در چشمانم حلقه می زند. می خندم  و لالایی شیرینی را می خوانم و صدایم سکوت را می رنجاند.می خندم ،چشمهایم را می بندم و می گویم :سرشارم از دوست داشتنت...

دستی بر چشمانم می کشی و آرام می بندیشان...

حضورت را می بویم و به رویا می روم...

تو از متن کدوم رویا رسیدی

که تا اسمت رو گفتی شب جوون شد

که از رنگ صدات دریا شکفت و

نگاه من پر از رنگین کمون شد

تو از خاموشی دلگیر رویا

صدام صدام کردی دوباره

صدا کردی منو از بغض مهتاب

از اندوه گل و از اشک ستاره

صدام کردی صدام  کردی

نگو نه

اگر چه خسته و خاموش بودی

تو بودی و صدای تو صدام زد

اگرچه دور و ظلمت پوش بودی

تو چیزی گفتی و شب جای من شد

 من از نور و غزل زیبا شدم باز

تو گیج و ویج از خود گم شدن ها

من از من مردم و پیدا شدم باز

از این تک بستر تنهایی عشق

از این دنج سقوط آخر من

صدام کردی که برگردم به پرواز

 به اوج حس سبز با تو بودن

صدام کردی که رو خاموشی من

یه دامن یاس نورانی بپاشی

برهنه از هراس و تازه از عشق

توی آغوش جان من رها شی...

درد دلمو نگفتم, اصلا ولم کن من دختر      امشب حالم خوش نیست,چون داغونم من

کسی نمیدونه شب هایی که بارون از من      میبارید و چشام خیسه اما آرومم من

چون که خیلی وقته که فهمیدم که بچه ایم باز     بی دوز و کلک و ساده مثل بچه ای ناز

ولی نمبدونم چرا همه آدم بزرگ     میخوان نشون بدند خودشونو شاید رسمه

شاید رسم اینه که ما باید قدر      زندگی رو بدونبم بلکه شاید خسته

نشیم از اینکه چرا ماها نمیتونیم     حرف دل بگیم شاید راهو نمیدونیم؟

ولی بهتون قول میدم که من آخر     عشقم ثابت میکنم عشق است

میخوام باور کنید که من شب ها,پیشم عشقش نیستش,فقط غمش تنهاست...

:::

شاید حرف هایی رو که میزنم باشه واست عجیب

                                           ولی بدون دیوانه وار دوست دارم تورو خیلی شدید

یادم میاد روزی رو که نیشخندی زدی به من

                                           نگاهی کردی تو به من با خنده های زیر لب

چرا تو نمیخوای واقعا ما برسیم به هم

                                             دوست داری که بین منو تو همیشه جدایی بدن

ببین بیا معشوق هم باشیم ما باهم دیگه میسازیم

                                             فردا رو با همدیگه میسازیم همونطوری که زندگی رو میسازیم

مثل یه غریبه میمونی توی شهر قلبم

                                            اینو بدون میارمت یه روز آخر به چنگم

توی تاب و تب اینی که یروز بری از دستم

                                             مطمئنم میشی ستاره شبم حتما

داشتن فردایی زیبا با تو عاری از این همه غم و غصه

                                             سفر به سرزمین چشات واسم مثل قصه

اینو بدون بدون تو نمیرم باکسی سفر

                                               کاشکی بودم پرنده چشای تو قفس

یه روز میشکنم همه سدهایی رو که بسته اشکهام

                                                میشینم به یادم میارم چشای زیبات

هروقت نگاه میکنم به ساعت اخمت میاد یادم

                                                وقتی یه بار تومدم سر راهت گفتم دیوونتم واقعا

تو این دو سال جرم من دوست داشتن تو بود

                                                 روشن میشد با یاد تو تو روز و حال این دل کبود

یادت میاد روزی رو که گفتم بهت اگه بخوای موندگارم باهات

                                                 شک نکن تا همیشه هستم تا ابد میشینم به پات

 تقدیم به همه زندگی و همه وجودم...N

بوسه هايت ، جنس باران
لبانت به از صد چشمه ساران
به دو چشمانت رشک ورزد ماه تابان
و گيسوانت بسانِ رودي بي پايان ،
مرا تا بيکرانِ جنون رهنمون خواهند ساخت !
چه سخاوتمندانه است
اينک
شکوهِ حضورت ، در آغوشم
با گرماي وجودت
اي طلوع جاودان
آب کن

برفهايِ اين دلِ يخزده و خاموشم

اي دستهايِ تو سرشار از آسمان
با هر نوازشت
در من رنگين کمان بساز!
و با هر لبخندت
خورشيد را
به ميهمانيِ چشمهايم دعوت کن !
گلهايِ سرخِ درونِ سينه ات را
به لمسِ نگاهم بسپار
و از منِ اهل پاييز
برگهاي زردم را بتکان !
مي خواهم با بوي تنت
بهار را
من ، رج به رج
نفس بکشم
و آنگاه
براي بودنت ، ستاره نذر کنم
هر شب ، يکي
تا به تعظيم ات آورم !
با هر بار گفتنت که:
دوســـــــــــتـت دارم
بناي عقل را در هم خواهم کوفت !
من آسمان را به اشکِ شوق خواهم کشيد
تا کوير را با خنده پر کنم !
و ساقه هاي گندم را با زمزمه هاي باد، سرمست !
من خدا را هم
از ايمان خويش
خواهم ترساند !!
بــــــــــاور کن ...N

آتشی در سینه دارم جای دل

من که با هر داغ پیدا ساختم

سوختم از داغ نا پیدای دل

همچو موجم یک نفس آرام نیست

بس که طوفان زا بود دریای دل

دل اگر از من گریزد وای من

غم اگر از دل گریزد وای دل

ما ز رسوایی بلند آوازه ایم

نامور شد هر که شد رسوای دل

گنج منعم خرمن سیم و زر است

گنج عاشق گوهر یکتای دل

در میان اشک نومیدی رهی

خندم از امید واری های دل

...

   * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

من پذیرفتم شکست خویش را

پندهای عقل دور اندیش را

من پذیرفتم که عشق افسانه است

این دل درد آشنا دیوانه است

می روم شاید فراموشت کنم

با فراموشی هم آغوشت کنم

می روم از رفتنم دل شاد باش

از عذاب دیدنم آزاد باش

گرچه تو تنها تر از من می روی

آرزو دارم تو هم عاشق شوی

آرزو دارم بفهمی درد را

تلخی برخوردهای سرد را....

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم سکوت را فراموش می کردی
تمامی ذرات وجودت، عشق را فریاد می کرد
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم چشمهای خیسم را می  دیدی
و اشکهایم را با دستان عاشقت به باد می دادی
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم نگاهت را تا ابد بر من می دوختی
تا من بر سکوت نگاه تو ، رازهای یک عشق زمینی را با خود به عرش خداوند ببرم
ای کاش می دانستی ...
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم هرگز قلبم را نمی شکستی
گر چه خانه ی شیطان شایسته ی ویرانی است
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم لحظه ای مرا نمی آزردی
که این غریبه ی تنها , جز نگاه معصومت پنجره ای، و جز عشقت بهانه ای برای زیستن ندارد
ای کاش می دانستی ...
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم همه چیز را فدایم می کردی
همه آن چیز ها که یک عمر بخاطرش رنج کشیده ای ، و سال ها برایش گریسته ای
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم هرگز دیگری را برای راندنم بهانه نمی كردی

هر چند حرفش را خود پیش كشیدم

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم همه آن چیز ها که در بندت کشیده رها می کردی
غرورت را ، ...... قلبت را ، ...... حرفت را

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم خواهشم را برای داشتن امیدی كوچك رد نمی كردی

امیدی كه فقط تو ، دلیلی برای گسیخته نشدن ، و روزنه ای برای باقی ماندنش بودی
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم دوستم می داشتی

همچون عشق ، که عاشقانش را دوست می دارد
کاش می دانستی که چقدر دوستت دارم و مرا از این عذاب رها می کردی
ای کاش تمام اینها را می دانستی ...

 تو را دوست دارم

گاهی دست اتفاق را میگیرم که نیفتد و گاهی بالشم را پر از 

شعر های تازه  می کنم تا خواب تو را ببینم. گاهی خواب هایم

آنقدر آشفته اند که نفس رویاها را روی پیراهنم حس می کنم

و دگمه ها را به رنگ جدایی می بینم و گاهی خواب هایم آنقدر

آرام و شفاوند که وقتی چشم هایم را می گشایم جای پای تو

 روی فرش راه می رود و کتابهایم را که ورق می زنم عطر تو

مشامم را پر می کند.

یک روز آنقدر دور و ناپیدایی که نشان تو را از هیچ کس نمی تو

انم بپرسم و روز دیگر آنقدر نزدیک و پیدایی که بی آنکه پلکهایم

را باز کنم تو را می بینم . احساس می کنم همه قطار ها به 

سوی تو می آیند پرستو ها برای تو آواز می خوانند  و چراغ 

های آبادی برای تو روشن می شوند . نمی دانم گنجشک ها

تا کی با صنوبر ها دوست خواهند بود و من چند بار دیگر در زمستان

به دنیا خواهم آمد. آیا کسی بعد از من شعر هایم را برایت 

می خواند؟

آیا دستی کلمه های عاشق را روی پیراهنت گلدوزی خواهد 

کرد؟

گاهی آنقدر عاشقم که دلم برای ترانه کوتاهی که در باران

خواندی تنگ می شود و دوست دارم نام تو را بر سینه درختانی 

که هنوز بالغ نشده اند حک کنم و گاهی آنقدر دیوانه ام که

شکوفه  ها را در باد رها کنم و در اتاقی پر از برف بخوابم .

گاهی آنقدر شاعرم که دوست دارم  تا قیامت زیر باران بایستم

و برای پروانه های خشک شده گریه کنم وگاهی آنقدر سنگم که دلم

برای چشمان تو تنگ نمی شود و بوسه هایم را در دفترچه خاطراتم

پنهان می کنم .

 میمونم

دوست داری که عاشقونه تو دلت عشقو بنشونم ، شک نکن به من بی تردید پای

عشقت میمونم

اگه باز بخوای اشک منو دربیاری یا که باز بخوای منو سرکار بذاری، باید مثل آبشی تو

چشام بباری  تو دلم بمونی و نشی تو فراری....

همه حرف من همینه که تورو بدست بیارم بگذرم از هرچی دارم یا از هرچی ندارم

بیکسی هم بازی ام شده تو شبای بی قراری، هم نفس کنار من باش تو با من

ترسی نداری.......

اما...

اون دوتا مست چشات منو خوابم  میکنه     ذره ذره اون نگات داره آبم میکنه

داره میمیره دلم واسه مخمل نگات     همه رنگی رو شناختم من با اون رنگ چشات

  همه رنگی رو شناختم من با اون رنگ چشات

مثل یک رویای خوش پا گرفتی تو شبام     از یه دنیای دیگه قصه ها گفتی برام

هنوز از رنگ چشات داره میسوزه تنم     از تو سبزه زار شده خاک خشک بدنم

دست های عاشق تو منو از نو تازه ساخت     دل ناباور من جز تو عشقی نشناخت

داره میمیره دلم واسه مخمل نگات     همه رنگی رو شناختم من با اون رنگ چشات

  همه رنگی رو شناختم من با اون رنگ چشات...همه رنگی رو ...